پشت میدون مین

چند نفر داوطلب شدن رفتند معبر باز کنند،

یکیشون چند قدم نرفته برگشت!

فکر کردند ترسیده !

پوتیناشو درآورد داد به یکی،

گفت:تازه از تدارکات گرفتم ،حیفه خراب شه

پا برهنه رفت تو میدون مین.

_

چند دهه بعد یکی 3000میلیارد تومان از بیت المال....

داستان واقعی که مو رو به تن آدم سیخ میکنه ...

روزی رسول خدا (صل الله علیه و آله) نشسته بود، عزراییل به زیارت آن حضرت آمد
پیامبر(صل الله علیه و آله) از او پرسید:
ای برادر! چندین هزار سال است که تو مأمور قبض روح انسان ها هستی
آیا در هنگام جان کندن آنها دلت برای کسی سوخته است؟
عزارییل گفت در این مدت دلم برای دو نفر سوخت

۱- روزی دریایی طوفانی شد و امواج سهمگین آن یک کشتی را در هم شکست همه سر نشینان کشتی غرق شدند، تنها یک زن حامله نجات یافت او سوار بر پاره تخته کشتی شد و امواج ملایم دریا او را به ساحل آورد و در جزیره ای افکند و در همین هنگام فارغ شد و پسری از وی متولد شد، من مأمور شدم که جان آن زن را بگیرم، دلم به حال آن پسر سوخت.

۲- هنگامی که شداد بن عاد سالها به ساختن باغ بزرگ و بی نظیر خود پرداخت و همه توان و امکانات و ثروت خود را در ساختن آن صرف کرد و خروارها طلا و جواهرات برای ستونها و سایر زرق و برق آن خرج نمود تا تکمیل نمود. وقتی خواست به دیدن باغ برود همین که خواست از اسب پیاده شود و پای راست از رکاب به زمین نهد، هنوز پای چپش بر رکاب بود که فرمان از سوی خدا آمد که جان او را بگیرم، آن تیره بخت از پشت اسب بین زمین و رکاب اسب گیر کرد و مرد، دلم به حال او سوخت بدین جهت که او عمری را به امید دیدار باغی که ساخته بود سپری کرد اما هنوز چشمش به باغ نیفتاده بود اسیر مرگ شد.

در این هنگام جبرئیل به محضر پیامبر (صل الله علیه و آله) رسید و گفت ای محمد! خدایت سلام می رساند و می فرماید: به عظمت و جلالم سوگند شداد بن عاد همان کودکی بود که او را از دریای بیکران به لطف خود گرفتیم و از آن جزیره دور افتاده نجاتش دادیم و او را بی مادر تربیت کردیم و به پادشاهی رساندیم، در عین حال کفران نعمت کرد و خود بینی و تکبر نمود و پرچم مخالفت با ما بر افراشت، سر انجام عذاب سخت ما او را فرا گرفت، تا جهانیان بدانند که ما به آدمیان مهلت می دهیم ولی آنها را رها نمی کنیم

نه! وصل ممکن نیست...

همیشه فاصله ای هست

اگرچه منحنی آب، بالش خوبی ست

برای خواب دل آویز و ترد نیلوفر،

همیشه فاصله ای هست

دچار باید بود

و گرنه،

زمزمه ی حیرت میان دو حرف حرام خواهد شد

و عشق سفر به روشنی اهتزاز خلوت اشیاست

...و عشق صدای فاصله هاست

صدای فاصله هایی که غرق ابهامند

نه!!

صدای فاصله هایی که مثل نقره تمیزند

و با شنیدن یک هیچ،

می شوند کدر...

همیشه عاشق تنهاست!...

باچتر آبیت به خیابان که آمدی
حتماً بگو به ابر ، به باران ، که آمدی

نم نم بیا به سمت قراری که درمن است
از امتداد خیس درختان که آمدی !

امروز روز خوب من و روز خوب توست
با خنده روئیت بنمایان که آمدی

فواره های یخ زده یکباره واشدند
تا خورد بر مشام زمستان که آمدی

شب مانده بود و هیبتی از ناگهان تو
مانند ماه تا لب ایوان که آمدی

زیبایی رها شده در شعر های من !
شعرم رسیده بود به پایان که آمدی

...پیش از شما خلاصه بگویم ـ ادامه ام
نه احتمال داشت ، نه امکان ، که آمدی

...گنجشک ها ورود تو را جار می زنند
آه ای بهار گمشده ...ای آنکه آمدی !

فرهاد صفریان

سلام خدا

خدا میدونم اونقدر گناهکارم که اگه .... هیچ کسی ....

ولی بهت گفتم که به رحمت و محبتت رزق و روزیم رو به زیباترین نحو مادی و معنوی بهم عطا کن...

من توبه کردم از آنچه ذهنم را به بازی گرفته بود  و گفتم یا مبدل السیئات بالحسنات ...

خدا بیش از پیش نیاز مبرم خویش را به تو حس میکنم

هر که را در ذهن برای آرامش افکارم در نظر میگیرم تا در این راه از او یاری جویم دچار عیب و نقص می یابم جز تو .

لااقل اگه اشتباه میکنم بهم بفهمون که اشتباهه.

خدا تو میدونی که کسی رو ندارم و تنها داراییم تویی پس هر آنچه که درست است و نظر تو نیز هست بر دل بی قرارم جاری ساز تا بتوانم به نحو احسن از چیزهایی که قرار است بدست بیاورم لذت ببرم و شکرگذار تو باشم ... .

خدا

خداا

خدااا

چطور صدات کنم

بگو چطور درکت کنم

خدا جوابم رو بده خدا به تنها معبود زندگیم قسم ، خسته ام از همه خسته ام از این زندگی ... . خدا مگه با هم قرار نگذاشتیم ، مگه نگفتی باهام حرف بزن ، خدا اگه تو هم جوابمو ندی دیگه سفره گداییمو کجا پهن کنم ، خدا بگو به کی بگم به کی ؟ به کی بگم...

یا صاحب الزمان            آقا            مولا

یا فاطمة الزهرا

یا امام حسین

یا شهدا

شهید ...

د.......

نکنه شمام منو یادتون رفته

جواب بدین

نگین دعام نکردین ، شایدم اسمم از بی لیاقتی توی لیست نرفته ، دا.... اگه منو یادتون رفته باشه دیگه آخر رفاقته...

همتم اگه صدامو نشنیدی پس چرا صدای اش... در آوردی ولی بازم مردی ، ای قشنگ ترین حس زندگیم ، هیچ وقت فراموش نخواهم کرد اون لحظه رو...

گفتم یقین حتما در دوستی باز کردی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

پس رسم خواهری و برادری چی شد؟ هان ؟ چی شد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

باشه

فقط بدونید دلمو شکستید!( چون بهتون گفتم من تنها...............................)

.

.

.

کاش میشد روزی نقطه چین های این وبلاگ و با ...

خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

تنهام

باورم کن

ولی بدون هنوز بنده توام (بنده) و جز رضایتت و دیدار رویت هیچ چیز نمی خواهم

<sup><sub>دل خورشید محک داشت؟ نداشت
یا به او آئینه شک داشت؟ نداشت

آسمانی که فلک می بخشید
احتیاجی به فدک داشت؟ نداشت

غیر دیوار و در و آوارش
شانه وحی کمک داشت؟ نداشت

مردم شهر به هم می گفتند ،
در این خانه ترک داشت ؟ نداشت

شب شد و آئینه ماه شکست .
دست این مرد نمک داشت؟ نداشت

تو بپرس از دل پر خون و غمت
چهره یاس کتک داشت؟ نداشت...</sub></sup>

^{وقتی میان عقل و هوس جنگ می شود}

^{قلبم به چشم بر هم زدنی سنگ می شود}

^{آقا ببخش بسکه سرم گرم زندگیست}

^{کمتر دلم برای شما تنگ می شود}

آقا سلام

از خوب هایتان شنیده ام شما بی نام

گه گاه هم قدم مردم شهر می شوید

زین رو به هر مسافری که می رسم می دهم سلام

آقا سلام آقا سلام آقا سلام

*خدا کند با دیدن عکس شهدا،عکس شهدا عمل نکنیم*

ندونی چکار کنی که از امتحان سربلند بیرون بیای؟؟؟؟؟؟؟؟

کاش میدونستی چقدر برام مهمی ولی نمی تونم ابراز کنم

کاش میدونستی تو هم ................

میشه کمکم کنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

امروز صبح که از خواب بيدار شدي،نگاهت مي کردم؛و اميدوار بودم که با من

 حرف بزني،حتي براي چند کلمه ، نظرم را بپرسي يا براي اتفاق خوبي که ديروز در زندگي ات افتاد ، از من تشکر کني . اما متوجه شدم که خيلي مشغولي ، مشغول انتخاب لباسي که مي خواستي بپوشي.
وقتي داشتي اين طرف و آن طرف مي دويدي تا حاضر شوي فکر مي کردم چند دقيقه اي وقت داري که بايستي و به من بگويي : سلام ؛ اما تو خيلي مشغول بودي . يک بار مجبور شدي منتظر مترو بشیني و براي مدت يک ربع کاري نداشتي جز آنکه روي يک صندلي بنشيني . بعد ديدمت که از جا پريدي . خيال کردم یاد من افتادیو مي خواهي با من صحبت کني ؛ اما موبایلتو در آوردیو و به دوستت تلفن کردي تا از آخرين شايعات با خبر شوي . تمام روز با صبوري منتظر بودم. با اونهمه کارهاي مختلف گمان مي کنم که اصلاً وقت نداشتي با من حرف بزني . متوجه شدم قبل از نهار هي دور و برت را نگاه مي کني ، شايد چون خجالت مي کشيدي که با من حرف بزني ، سرت را به سوي من خم نکردي . تو به خانه رفتي و به نظر مي رسيد که هنوز خيلي کارها براي انجام دادن داري . بعد از انجام دادن چند کار ، تلويزيون را روشن کردي . نمي دانم تلويزيون را دوست داري يا نه؟ در آن چيزهاي زيادي نشان مي دهند و تو هر روز مدت زيادي از روزت را جلوي آن مي گذراني ؛ در حالي که درباره هيچ چيز فکر نمي کني و فقط از برنامه هايش لذت مي بري... باز هم صبورانه انتظارت را کشيدم و تو در حالي که تلويزيون را نگاه مي کردي شام خوردي ؛ و باز هم با من صحبت نکردي . به خودم گفتم حتما موقع خواب یه کمی با من صحبت میکنی . موقع خواب...،فکر مي کنم خيلي خسته بودي . بعد از آن که به اعضاي خانواده ات شب به خير گفتي ، به رختخواب رفتي و فوراً به خواب رفتي . اشکالي ندارد. احتمالاً متوجه نشدي که من هميشه در کنارت و براي کمک به تو آماده ام . من صبورم ، بيش از آنچه تو فکرش را مي کني . حتي دلم مي خواهد يادت بدهم که تو چطور با ديگران صبور باشي . من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم . منتظر يک سر تکان دادن ، دعا ، فکر ، يا گوشه اي از قلبت که متشکر باشد . خيلي سخت است که يک مکالمه يک طرفه داشته باشي . خوب ، من باز هم منتظرت هستم ؛ سراسر پر از عشق تو... به اميد آنکه شايد امروز کمي هم به من وقت بدهي . آيا وقت داري که اين را براي کس ديگري هم بفرستي؟ اگر نه ، عيبي ندارد ، مي فهمم و هنوز هم دوستت دارم .
روز خوبي داشته باشي...



آيا فكر كرديد كه ما چه قدر در باطن و با تمام وجود به فكر خدا هستيم ؟

.